Geen spinnen, wel een grote groene sabelsprinkhaan!

Afgelopen maandag, 8 september, ging de monitorgroep op zoek naar spinnen op het Pronkstuk. Die zouden er nu toch moeten zijn dachten we. Maar…nergens te bekennen! We ontdekten wel een kanjer van een sprinkhaan van wel 6 cm groot op een zonnebloemblad. Ondanks haar super schutkleur. Zag er best eng uit maar bleef gelukkig rustig zitten. Zodat wij haar konden fotograferen en identificeren via de Obsidentify- app.: het was een vrouwtje grote groene sabelsprinkhaan.
Die blijkt in Nederland vrij algemeen voor te komen in het struweel. En kan ook zingen met een harde scherpe ratel. Daar hebben we maar niet op gewacht want volgens obsidentify begint hij daar pas na drieën mee. Deze sprinkhaan eet trouwens vooral insecten en weinig blad, een vleeseter dus.
Het was weer een mooie ochtend, we zagen ook een hele zwerm puttertjes, groenlingen en krakeenden op het wiel. En er waren veel houtduiven.

Bijzonder, als je Het Pronkstuk van een afstandje bekijkt lijkt het vrij dor en uitgebloeid nu, maar als je dan beter gaat kijken bloeit en leeft er nog van alles. Nog heel veel bloemen, bijvoorbeeld kleine zonnebloemen, korenbloemen, knoopkruid, cosmea’s. De uitgebloeide zonnebloemen hebben de meest fantastische vormen. Het zoemt van de bijen en hommels en er fladderen nog heel veel vlinders, vooral grote en kleine koolwitjes.
Onze lijst van waargenomen soorten groeit nog steeds, inmiddels staan er al bijna 150 soorten planten en insecten op! Maar waarom er geen spinnen waren? We gaan volgende maand nog een keer kijken misschien zijn ze er dan?
De monitorgroep planten en insecten
Heleni, Sietske, Celine, Ellen, Maaike